Klatki z komórki cz. 5

Dziś piąty już odcinek moich wycieczek po klatkach schodowych z telefonem komórkowym w łapie. Niestety, nie zawsze mogę spokojnie zrobić zdjęcie, gdyż lokatorzy budynków bardzo dziwnie i podejrzliwie przyglądają się obcym, cykającym foty klatkom schodowym.

Poza tym –i tu dygresja nie na temat, ale w sumie czemu nie – Nokia, której telefonów używam od początku mojej styczności z telefonią komórkową, przeszła niedawno przeobrażenie jeśli chodzi o funkcjonalność swoich produktów. Używałem zawsze Nokii, bo telefony tej firmy były proste, logiczne i niekłopotliwe w obsłudze. Niestety, przy okazji zmiany abonamentu zaopatrzyłem się w jeden z nowszych modeli i doznałem porażenia jelita oraz kaszlu kory mózgowej.

Do Nokii dorwał się jakiś informatyk kreatywny. Tam, gdzie można było po prostu jednym ruchem przejść z jednego miejsca do drugiego, teraz robi się to kilkoma ruchami. Były „ustawienia”, teraz jest ich dziesięć rodzajów. Telefon ma funkcję szybkiego wyjścia z każdej aplikacji, ale gdy się z niej wyjdzie owym szybkim wyjściem, pozostaje ona nadal otwarta. Trzeba grzecznie klawiszami wstecz, aż do „zamknij”. Nie można po prostu skopiować pliku z pamięci wewnętrznej na kartę pamięci. Kiedyś była opcja „kopiuj” a teraz trzeba wejść specjalnie do menedżera plików, tam znaleźć odpowiedni plik i dopiero wtedy go skopiować. Naturalnie, w instrukcji obsługi nie ma ani słowa na temat używania tych funkcji. Instrukcja ogranicza się do wyjaśnienia jak włączyć i wyłączyć telefon itp.

A dlaczego o Nokii w tym miejscu? A bo rewolucję – w pewnym sensie – przeszły także aparaty fotograficzne w telefonach tej firmy. Mianowicie mają cztery rodzaje dźwięku przy „spuście migawki”. Nie ma natomiast takiej możliwości, żeby dźwięk nie towarzyszył powstawaniu zdjęcia. Po prostu nie ma i już. Bywa to nieco kłopotliwe w sytuacjach, w których niekoniecznie chce się na siebie zwracać uwagę dźwiękiem aparatu, ale prawdopodobnie o to chodziło, żeby sobie tak bezkarnie nie można było ten teges. Ale ja to chromolę.




Zaczynam ciekawostką z Wrzeciona. W tym bloku jest 10 pięter, ale guziki w windzie tylko 4. Parter jest w połowie piętra -1 (windy na nim nie ma), a jeśli chce się pojechać np na 6 piętro, wciska się guzik "3". Winda staje na półpiętrach co drugą kondygnację. Natomiast na 10 piętro trzeba wcisnąć "4", wyjść między 8 a 9 i iść na piechotę...


Muranów.


Mariensztat - ta poręcz wkrótce w większym kawałku.


Bemowo.